4 دي 1388
::
05:21
خیال روی تو چون بگذرد به گلشن چشم دل از پی نظر اید به سوی روزن چشم
بیا که لعل و گهر در نثار مقدم تو زگنجخانه دل می کشم به مخزن چشم
سزای تکیه گهت منظری نمی بینم منم ز عالم و این گوشه معین چشم
نخست روز که دیدم رخ تو دل می گفت: اگر رسد خللی خون من به گردن چشم
سحر سرشک روانم سر خرابی داشت گرم نه خون جگر می گرفت دامن چشم
به بوی مژده وصل تو تا سحر شب دوش به راه باد نهادم چراغ روشن چشم
برانتظارکسی رحم کن که شب همه شب به رخ روانه کند خون دل ز روزن چشم
به مردمی که دل دردمند " حافظ " را مزن به ناوک دلدوز مردم افکن چشم
